Spaghettini met gegrilde aubergine

1 aubergine
1 courgette
50 gr groene en/of zwarte olijven
200 gr hüttenkäse of ricotta
1 citroen 
3 teentjes knoflook 
50 gr (verse) Italiaanse kruiden, zoals tijm, rozemarijn en oregano
balsamico crema of azijn
200 gr capellini nr 1 (Barilla) of spaghettini 

Snijd de aubergine en courgette in plakken. Bestrooi de aubergine met een beetje zout en bestrijk alle plakken aan beide kanten met olijfolie. Grill de groente in de oven. Haal de courgette uit de oven als deze zacht is. Draai de aubergine om en bestrijk nogmaals met olie, indien nodig. De aubergine is klaar als de plakken bruin gekleurd zijn. Laat afkoelen en snijd daarna de plakken in vieren. 
Pers ondertussen de citroen en pel de knoflook. Snijd de olijven doormidden. Hak de kruiden. Meng de hüttenkäse met een eetlepel balsamico (van de azijn heb je minder nodig!), de kruiden, het citroensap, de uitgeperste knoflook en de olijven. Zet het mengsel in de koelkast. Voeg de groente toe als deze voldoende afgekoeld is. 
Kook de pasta. Serveer de pasta en de koude saus apart. 

Kip met honing-mosterd risotto

200 gr (vegetarische) kipstukjes

200 gr risotto

1/2 l (vegetarische) bouillon

1 el honing

1 el Franse mosterd

1/2 komkommer

evt. 50 gr cashewnoten 

evt. 50 gr kappertjes

knoflook

ui

oregano

tijm

peper

Snipper en fruit de knoflook en ui in olijfolie. Doe de rijst erbij en laat deze glazig worden onder voortdurend roeren. Bak de kipstukjes mee. Schenk de bouillon er in kleine hoeveelheden bij, zodat de rijst deze langzaam op kan nemen. Zie ook de bereidingswijze op de verpakking van de risotto. Roer de kruiden met de honing en de mosterd door de rijst. Snijd ondertussen de komkommer in schijfjes en in kwartje en roer deze door het rijstmengsel. Voeg er eventueel en naar smaak cashewnoten en kappertjes aan toe.

Zoet-kruidige pompoensoep

1 rode pompoen
500 gr kruimige aardappels
2 blokje groentebouillon
2 takjes verse oregano
100 gr gedroogde appelschijfjes
250 ml slagroom
1 tl kaneel
1 tl kardemom
1/2 tl kerrie
peper
zout

Schil de aardappelen en kook 15 minuten tot ze net niet gaar zijn. Snijd de pompoen met schil en al in blokjes. Maak van een liter water in een grote soeppan bouillon. Voeg tegelijkertijd de pompoen toe. Snijd de aardappels in kleinere blokjes en doe ze bij de pompoen. Kruid de soep met kaneel, kardemom en kerrie. Voeg de appelschijfjes toe en laat ze kort meekoken. Pureer de soep tot een gladde massa. Roer de slagroom erdoor. Breng eventueel nog op smaak met peper en zout. Serveer met crème fraiche.

Variatie:
Snijd een aubergine in dunne plakken. Smeer beide kanten in met olijf
olie en rooster of grill ze 15 minuten aan beide kanten op een middelhoge stand in een oven of pan. Ze mogen een beetje verbrand eruit zien. Laat de aubergine drogen en serveer als groentechips bij de soep.
Als de aubergine niet knapperig is (vanwege een lagere temperatuur), pureer deze dan en roer door de soep.

Pastasalade met gerookte zalm, geitenkaas en yoghurt-mosterddressing

De basis voor deze salade is uiteraard de pasta, maar zeker zo belangrijk is de yoghurt-mosterddressing. Voor deze saus roer je 150 ml yoghurt, 2 el mosterd, 1 el oregano, 2 el (kruiden)olijfolie, 1 el gembersaus en 1 el balsamico azijn door elkaar. Voeg eventueel 1 el sojasaus toe.

Kook de pasta, bijvoorbeeld fusilli, gaar en laat afkoelen. Voeg 150 gr klein gesneden gerookte zalmfilet en 100 gr zachte geitenkaas toe. Verder kan er naar smaak toegevoegd worden: kleine tomaatjes, olijven, ingelegde knoflookteentjes, een halve komkommer in blokjes gesneden, een halve ijsbergsla, en/of avocado. Roer alles goed door elkaar en serveer koud.

Pizza

Voor het deeg:
Droge gist (een half zakje) moet eerst met 1 tl suiker en handwarm water tot een papje geroerd worden en tien minuten staan. Gist (een half zakje) zoals op de foto afgebeeld kan direct verwerkt worden met de 250 gr bloem. Voeg twee eetlepels olijfolie toe en drie eetlepels handwarm water. Kneed het deeg geruime tijd tot een samenhangende bal ontstaat. Dek het deeg af met een vochtige doek en laat het op een warme plaats 45 minuten rijzen.
Voor het deeg kan ook heel goed olijfolie met een smaakje gebruikt worden, bijvoorbeeld met rozemarijn of knoflook.

Voor de pizzasaus:
Snipper en fruit 1 ui en enkele teentjes knoflook. Voeg 500 gr gezeefde tomaten toe en flink wat italiaanse kruiden (gedroogd of vers): oregano, tijm, rozemarijn, salie. Roer twee eetlepels olijfolie en een theelepel suiker door de saus. Laat enige tijd zachtjes pruttelen, totdat de saus dik en geurig is. Af en toe roeren.

Rol het deeg uit op een bakblik en smeer de bodem ruim in met de tomatensaus.

Voor het beleg:
Met het beleg kan natuurlijk naar hartelust gevariëerd worden. Voor deze pizza zijn de volgende ingrediënten gebruikt die ik links en rechts verdeelde.
De ene helft: 1 blikje tonijn en een halve courgette.
De andere helft: 1 bol mozzarella in plakjes gesneden.
Over de hele pizza: een half blikje gegrilde aubergines in tomatensaus, geraspte kaas, kaas 'flakes' en een handjevol rucola.
Daarnaast kun je bijvoorbeeld ook eens beleggen met olijven, minitomaatjes, rauwe ham, paprika, champignons, ananas en nog veel meer.

Verwarm de oven voor op 275 graden, of de hoogste stand. Bak de pizza in het midden van de oven in 10 minuten gaar.

Couscous met worstjes

Vleestomaten bevatten, zoals de naam al zegt, meer vruchtvlees dan gewone tomaten. Ze zijn vaak groter en smaakvoller, maar vaak minder mooi rood. Hoewel de tomaat nu niet meer weg te denken is in de keuken, kwamen ze pas in de negentiende eeuw in het noorden van Europa voor en werd pas in de twintigste eeuw ook in Nederland gekweekt. De vleestomaat verschilt van de standaard losse tomaat, omdat de vleestomaat meer dan vier segmenten of kamers heeft in plaats van twee of drie. Hierdoor heeft de vleestomaat veel meer en stevig vruchtvlees en bevat weinig pitjes. De vleestomaat is de grootste tomatensoort en heeft een omvang van 72 tot 125 mm.

Bewaar vleestomaten niet in de koelkast en bewaar ze niet in de buurt van komkommers of aubergines. Ze verliezen dan hun smaak en aroma. De ideale bewaartemperatuur ligt tussen de 12 en 16 graden.

Bak de worstjes volgens de gebruiksaanwijzing gaar. In dit recept heb ik drie Toscaanse worstjes gebruikt. Snijd ondertussen een halve courgette, een halve vleestomaat en een paprika in stukjes. Snijd enkele takjes verse italiaanse kruiden als oregano, tijm, dille en salie in kleine stukjes.
Haal de worstjes uit de pan als ze klaar zijn en snijd ze in plakjes. Maak de couscous klaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Roer alles door elkaar en voeg een halve kop cashewnoten en een halve kop (gele) rozijnen toe. Bak nog enkele minuten.

Prei-perenquiche

In dit gerecht heb ik conference peren gebruikt. Deze peren hebben een lang rijpingsproces en zijn daarom lang houdbaar. Ze smaken zoet en sappig en zijn uitstekend als handpeer. Bovendien kunnen ze zowel gegeten worden als ze net rijp zijn en nog hard, als wanneer ze aan het eind van hun rijping zijn en het vruchtvlees zacht en zoet van smaak is. Door deze ideale eigenschappen is de conference peer een van de meest geliefde handperen. 

Gebruik nog harde peren. De taart wordt anders te zacht; ze moeten nog overwegend groen van kleur zijn. Gele peren zijn te rijp en moeten direct gegeten worden. 

Verwarm de oven op 200 graden. Snipper en fruit twee teentjes knoflook. Klop vier eieren los met 250 ml slagroom. Voeg 100 gram geraspte kaas, 2 eetlepels oregano, 2 eetlepels mosterd, knoflook en peper toe. Snijd 1 flinke stronk prei in ringen en bak deze kort op. Schep 250 gram hollandse garnalen door de prei. Bedek een ovenschaal met plakjes bladerdeeg. Schil twee peren en leg de halve partjes om en om op de bodem van de ovenschaal. Verdeel de prei en garnalen erover en overgiet met het roommengsel. Bak de quiche 45 minuten op 200 graden. Controleer met een vork of de taart gaar is. Laat even afkoelen voor het serveren zodat de taart iets kan opstijven.

Let op: ik had enige moeite om de taart gaar te krijgen. In plaats van de verwachte dertig minuten had ik ruim 45 minuten nodig en toen was de taart nog niet stevig. Waarschijnlijk moeten de peren nog net niet rijp zijn om meegebakken te worden, zodat ze minder vocht afgeven. Bij mij waren ze al wat zacht.